آتلانتا، جورجیا – فیزیک لحظه‌ای که یک دستگاه ۱۵۰ تنی از ظرافت پرواز به اصطکاک زمین منتقل می‌شود شکننده است. در شامگاه ۶ ژانویه ۲۰۲۶، این انتقال برای پرواز LA2482 از LATAM Airlines Peru به شکل خشنی رخ داد. هنگام لمس باند در Hartsfield-Jackson Atlanta International Airport (ATL)، Boeing 767-300ER دچار خرابی فاجعه‌آمیز مجموعه کامل ارابه‌های فرود اصلی شد و هر هشت تایر اصلی آن در بارانی از لاستیک و جرقه پاره شدند.

این هواپیما، یک Boeing 767-316(ER) با ثبت CC-CXF، تازه یک سفر نزدیک به هفت ساعته از لیما، پرو را به پایان رسانده بود. آنچه به‌عنوان یک نزول معمولی به شلوغ‌ترین مرکز هوانوردی جهان آغاز شده بود، با فلج شدن جت پهن‌پیکر روی Runway 26R و قرار گرفتن ارابه‌های فرود روی بقایای پاره‌شده لاستیک تقویت‌شده پایان یافت.

{{AD}}

«نوارهای لرزان بی‌پایان»

حادثه تقریباً در ساعت 7:38 PM EST رخ داد. شاهدان و مسافران فرودی را توصیف کردند که «به‌طور غیرمعمولی محکم» بود و بلافاصله پس از آن موجی از لرزش و صدا به حواس وارد شد. نیرو آن‌قدر شدید بود که در ساختار کابین طنین‌انداز شد، تجهییزات داخلی را از جای خود جدا کرد و حداقل یک در سرویس بهداشتی را از لولاهایش کَند.

طبق گزارش‌های اولیه از سوی Federal Aviation Administration (FAA):

«چندین تایر در ارابهٔ فرود اصلی هواپیما ترکید، هرچند خدمهٔ پروازی کنترل را حفظ کرده و هواپیما را بدون حادثهٔ بیشتر روی باند متوقف کردند.»

برای کسانی که داخل کابین بودند، توصیف فنی اندکی از تجربهٔ حسی را بازتاب می‌داد. همان‌طور که در گزارش‌های اولیهٔ مسافران آمده است:

«فرود هواپیما شدیداً ناصاف توصیف شد، مسافران از لرزش‌های خشونت‌آمیز و احساسی شبیه به «نوارهای لرزان بی‌پایان» یا یک «انفجار صوتی» خبر دادند.»

پاسخ اضطراری و تخلیه از باند

واحدهای Atlanta Airport Fire and Rescue (ARFF) ظرف چند دقیقه در محل حاضر شدند و جت از کار افتاده را میان ابرهای دود ناشی از فن‌های خنک‌کنندهٔ گرمای بیش از حد ترمز و فلز سوختهٔ ناشی از اصطکاک ملاقات کردند. گرچه آتشی در بدنه ایجاد نشده بود، خطر شعله‌ور شدن ثانویه از بقایای «نیمه‌ذوب» تایرها ایجاب می‌کرد که هواپیما در همان محل ایمن‌سازی شود.

در نمایش قابل‌توجهی از پروتکل‌های ایمنی مدرن، تمامی ۲۰۰+ مسافر و خدمه مستقیماً با استفاده از پلکان‌های متحرک به روی باند تخلیه شده و سپس با اتوبوس به ترمینال بین‌المللی منتقل شدند. به‌طور معجزه‌آسا، با وجود نیروهای G «شدید» و خسارت به کابین، هیچ‌گونه جرح و Injuries گزارش نشد.

{{REC}}

پروفایل عملیات

جدول زیر جزئیات پرواز مشخص مرتبط با حادثهٔ ششم ژانویه را نشان می‌دهد. به‌دلیل ادامهٔ تحقیقات و از کار افتادن CC-CXF، پروازهای برگشت به‌طور قابل‌توجهی تحت تأثیر قرار گرفته‌اند.

{{AD}}

یکپارچگی بدنه و «چروکیدگی»

تا صبح ۷ ژانویه ۲۰۲۶، تیم‌های فنی FAA و LATAM بازبینی عمیق بدنهٔ Boeing 767 را آغاز کرده‌اند. تحقیقات تنها معطوف به تایرها نیست، بلکه به احتمال وجود چروکیدگی ساختاری نیز می‌پردازد؛ پدیده‌ای که در آن نیروی بسیار زیاد یک فرود سخت موجب تغییر شکل پوست هواپیما یا استرینگرهای داخلی می‌شود.

گزارش‌های اولیه از کابین پرواز حاکی از آن است که خدمه ممکن است پیش از لمس باند در حال مدیریت یک «اختلاف در نشانگرهای ارابهٔ فرود» بوده‌اند، به‌ویژه در ارتباط با مجموعهٔ ارابهٔ سمت راست. محققان اکنون جعبهٔ سیاه Digital Flight Data Recorder (DFDR) را موشکافی خواهند کرد تا مشخص شود آیا نقص مکانیکی در سیستم anti-skid یا یک «فرود سخت» آیرودینامیکی عامل اولیهٔ این خرابی هشت‌گانه بوده است یا خیر.

باند برای چند ساعت بسته ماند و موجی از تأخیرها را در سراسر مرکز آتلانتا ایجاد کرد، یادآوری‌ای از این‌که چگونه شبکهٔ پیچیدهٔ حمل‌ونقل جهان می‌تواند با چند اینچ لاستیک معیوب مغلوب شود.