{{SPONSORED}}

اکثر مردم یک روز صبح بیدار نمی‌شوند و ناگهان تصمیم به خلبانی می‌گیرند. معمولاً همه‌چیز زودتر شروع می‌شود؛ شاید یک سفر کودکانه به نمایش هوایی، یک صحنه از فیلم، یا معلمی که اشاره کرد Bureau of Labor Statistics پیش‌بینی می‌کند تا 2032 حدود 18,000 شغل جدید خلبانی ایجاد شود. هر چه محرک باشد، سوال در نهایت مطرح می‌شود: واقعاً چگونه کسی به آن نقطه می‌رسد؟ مسیر شغلی هوانوردی مرموز نیست، اما نیاز به گام‌های سنجیده‌ای دارد که بیشتر دانش‌آموزان دبیرستانی هرگز درباره‌اش نمی‌شنوند.

سوال تحصیلی‌ای که هیچ‌کس زود از آن نمی‌پرسد

نکته درباره چگونگی تبدیل شدن به خلبان این است که یک راه واحد وجود ندارد. بعضی دانش‌آموزان مستقیماً بعد از دبیرستان به مراکز آموزش پرواز می‌روند. برخی دیگر ابتدا دنبال گرفتن مدرک چهار ساله می‌روند. هر دو راه عملی‌اند. اما این انتخاب بیش از آنچه مردم فکر می‌کنند اهمیت دارد.

دانشگاه‌هایی که برنامه‌های رشته هوانوردی ارائه می‌دهند، برنامه‌های درسی ساخت‌یافته‌ای دارند که آموزش پرواز را با دروس آکادمیک ترکیب می‌کنند. Embry Riddle Aeronautical University، Purdue و University of North Dakota همیشه جزو برترین برنامه‌ها هستند. این مؤسسات تنها مهارت‌های کنترل هواپیما را آموزش نمی‌دهند؛ آن‌ها هواشناسی، سیستم‌های کنترل ترافیک هوایی و حقوق هوانوردی را هم پوشش می‌دهند. دانشجویانی که بین بار سنگین درسی و ساعت‌های پرواز مدیریت می‌کنند اغلب برای اداره حجم درسی بدون فدا کردن زمان شبیه‌ساز به کمک در نوشتن تکالیف توسط KingEssays مراجعه می‌کنند.

جایگزین چیست؟ مدارس پروازی Part 141 یا Part 61 که صرفاً روی صدور گواهینامه تمرکز دارند. این برنامه‌ها سریع‌تر جلو می‌روند و در نگاه اول هزینه کمتری دارند، اما فارغ‌التحصیلان را بدون مدرکی رها می‌کنند که شرکت‌های هواپیمایی بزرگ به طور فزاینده‌ای آن را ترجیح می‌دهند. Delta، United و American همه همکاری‌های خود با برنامه‌های دانشگاهی را گسترش داده‌اند و برای فارغ‌التحصیلان مسیرهای مستقیم ایجاد کرده‌اند.

شرایط مدارس پرواز در عمل چگونه است

شرایط مدارس پرواز بسته به سطح گواهینامه متفاوت است. در اینجا یک تقسیم‌بندی واقع‌بینانه آمده است:

همین الزام 1,500 hour برای ATP جایی است که اکثر خلبانان مشتاق به مشکل برمی‌خورند. ساختن ساعت‌ها معمولاً به معنای کار به‌عنوان مربی پرواز، حمل بار هوایی یا انجام کارهای نقشه‌برداری هوایی است. این مسیر سختی دارد. ایرلاین‌های منطقه‌ای با ایجاد برنامه‌های کَدِت پاسخ داده‌اند. مثال‌هایی مانند JetBlue's Gateway Select و Southwest's Destination 225° مسیر را برای دانشجویان مصمم ساده‌تر می‌کنند.

برای کسانی که مسیرهای آکادمیک را دنبال می‌کنند، پروژه‌های تحقیقاتی درباره ایمنی هوانوردی یا اقتصاد خطوط هوایی به تکالیف رایج تبدیل می‌شوند. بعضی دانشجویان وقتی با موضوعات پیچیده‌ای روبه‌رو می‌شوند که نیاز به تحلیل گسترده داده‌های صنعتی دارد، یک پروپوزال تحقیقاتی می‌خرند.

فراتر از کابین خلبان: مشاغل دیگر در هوانوردی

آموزش خلبانی دانشجویان بخش غالب گفتگو را تشکیل می‌دهد، اما هوانوردی افراد بسیار بیشتری را روی زمین نسبت به هوا به کار می‌گیرد. کنترل‌کنندگان ترافیک هوایی بر اساس داده‌های اخیر FAA میانگین دستمزدی معادل $137,000 دارند. تکنسین‌های نگهداری هواپیما در کمبود شدید به سر می‌برند. Boeing's 2023 Pilot and Technician Outlook تخمین زده است که طی دو دهه آینده به‌صورت جهانی به 690,000 تکنسین جدید نیاز خواهد بود.

مدیریت هوانوردی درهای شغلی به عملیات فرودگاه، برنامه‌ریزی خطوط هوایی و مشاوره هوافضا باز می‌کند. دانشجویانی که این مسیرها را بررسی می‌کنند اغلب هنگام نوشتن مطالعات موردی درباره ادغام خطوط هوایی یا پروژه‌های توسعه فرودگاه به کمک در نوشتن مقاله نیاز دارند.

نکته این است: هوانوردی فقط در مورد پرواز کردن نیست. این یک اکوسیستم است. و دانشجویانی که تصویر کامل را درک می‌کنند تصمیم‌های هوشمندانه‌تری درباره سرمایه‌گذاری روی تحصیلات خود می‌گیرند.

پول حرف می‌زند: واقعیت هزینه‌ها

آموزش پرواز ارزان نیست. یک برنامه کامل از صفر تا قهرمانی (PPL through CFI) در هر مکان بین $80,000 تا $150,000 هزینه دارد که به مکان و نوع هواپیما بستگی دارد. برنامه‌های دانشگاهی هزینه تحصیل را نیز روی این مبلغ اضافه می‌کنند. گزینه‌های تأمین مالی وجود دارد. Sallie Mae وام‌های مخصوص هوانوردی ارائه می‌دهد و بعضی مدارس پرواز با شرکت‌های تأمین مالی شراکت دارند. اما بدهی یک ملاحظه واقعی است.

آنچه محاسبات را تغییر می‌دهد این است: پاداش‌های امضای قرارداد ایرلاین‌ها و بازپرداخت شهریه. Envoy Air در حال حاضر تا $25,000 پاداش امضا برای استخدام‌های جدید ارائه می‌دهد. Piedmont Airlines یک توافق flow through با American دارد که پس از برآورده کردن معیارهای مشخص، موقعیت شغلی در mainline را تضمین می‌کند. این‌ها بخشش نیستند؛ سرمایه‌گذاری‌هایی هستند که ایرلاین‌ها برای تأمین استعداد در زمان کمبود خلبان انجام می‌دهند.

گام‌های عملی

برای دانشجویانی که مسیر شغلی هوانوردی را جدی دنبال می‌کنند، ترتیب گام‌ها اهمیت دارد:

1. با یک پرواز کشف ($150 to $250) شروع کنید تا علاقه واقعی را تأیید کنید
2. تحقیق کنید که آیا گرفتن مدرک یا آموزش مستقیم پرواز برای شما مناسب‌تر است
3. زودتر گواهی پزشکی کلاس اول را بگیرید چون شرایط محروم‌کننده وجود دارد
4. هر وقت ممکن شد با خلبانان و مکانیک‌ها ارتباط برقرار کنید
5. اگر هوانوردی نظامی جذبتان می‌کند، ROTC را در نظر بگیرید

FAA برایش مهم نیست کسی کجا یاد گرفته پرواز کند، اما کارفرماها اهمیت می‌دهند. شبکه‌سازی، کارآموزی و انتخاب محیط آموزش مناسب به همان اندازه مهارت خام در شکل دادن نتایج نقش دارند.

این مسیر واقعاً به کجا می‌انجامد

هوانوردی به افرادی که برنامه‌ریزی می‌کنند و پایدار می‌مانند پاداش می‌دهد. صنعت مشکلاتی دارد: برنامه‌بندی، خستگی، سیستم‌های ارشدیت. اما همچنین چیز نادری ارائه می‌دهد: تحرک واقعی. یک مربی پرواز 22 ساله امروز می‌تواند تا 35 سالگی فرماندهی مسیرهای بین‌المللی را بر عهده داشته باشد. چنین مسیر ترقی در تعداد کمی از زمینه‌ها وجود دارد. بخش تحصیلی صرفاً بلیت ورود است. آنچه بعد از آن اتفاق می‌افتد کاملاً بستگی به نحوه استفاده فرد از آن دارد.