สนามบินเบอร์มิงแฮมเป็นพยานการมาถึงที่มีความสำคัญในสัปดาห์นี้ เมื่อต้นแบบ E-7 ลำแรกของกองทัพอากาศสหรัฐฯ ไถลเข้าไปยังสถานที่ของ STS Aviation Services เพื่อเริ่มกระบวนการพัฒนาเชิงปฏิบัติการ.

{{AD}}

การย้ายเชิงยุทธศาสตร์สู่มิดแลนด์ของสหราชอาณาจักร

เครื่องบิน Boeing 737-700 ที่ยังไม่ทาสี ซึ่งจดทะเบียนเป็น N471DS และปฏิบัติการภายใต้สัญญาณเรียก BOE151 ลงจอดในสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 22 มีนาคม 2026 หลังจากการบินข้ามมหาสมุทรจากโรงงานของ Boeing ที่ Renton ผ่าน Bangor, Maine.

การมาถึงครั้งนี้นับเป็นครั้งแรกในรอบมากกว่า 50 ปีที่หน่วยงานในสหราชอาณาจักรถูกว่าจ้างให้ดำเนินงานแปลงสภาพที่มีความสำคัญต่อภารกิจบนเครื่องบินทหารอเมริกันที่ประจำการแนวหน้า.

The decision to send the first two USAF E-7A Wedgetail prototypes to Birmingham is a pragmatic move designed to accelerate the replacement of the aging E-3 Sentry fleet.

โดยการใช้สายการแปลงสภาพที่มีอยู่ของ STS Aviation Services กองทัพอากาศสหรัฐฯ กำลังใช้ประโยชน์จากฐานอุตสาหกรรมที่ผ่านการพิสูจน์แล้ว ซึ่งปัจจุบันกำลังปิดงานให้เสร็จสำหรับเครื่องบิน Wedgetail AEW Mk1 จำนวนสามลำให้กับกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร (RAF).

การทำงานร่วมกันระหว่างโครงการพันธมิตรเหล่านี้คาดว่าจะลดช่วงเวลาในการเรียนรู้ที่มักจะเกิดขึ้นเมื่อมีการดัดแปลงโครงสร้างเครื่องบินใหม่ ๆ.

สัญญาดังกล่าวเป็นแกนกลางของความร่วมมือด้านอุตสาหกรรมป้องกันประเทศที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นระหว่างวอชิงตันและลอนดอน.

เมื่อกล่าวถึงคุณค่าทางยุทธศาสตร์ของข้อตกลง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมของสหราชอาณาจักร John Healey กล่าวว่า 

“ความสัมพันธ์ระหว่างสหราชอาณาจักรและสหรัฐฯ ไม่เคยแข็งแกร่งเช่นนี้มาก่อน และข้อตกลงใหม่กับ Boeing นี้สร้างและสนับสนุนงานหลายร้อยตำแหน่งทั่วสหราชอาณาจักร ทำให้ภาคป้องกันเป็นเครื่องยนต์ขับเคลื่อนการเติบโตและเสริมความแข็งแกร่งให้กับความมั่นคงร่วมของเรา.”

{{REC}}

รายละเอียดของกระบวนการแปลงสภาพ

การเปลี่ยนเครื่องบินพาณิชย์ 737-700 ให้กลายเป็น "Wedgetail" เป็นความสำเร็จทางวิศวกรรมการบินที่ซับซ้อน.

ในเดือนข้างหน้า ช่างเทคนิคในเบอร์มิงแฮมจะถอดตัวถังจนเหลือโครงสร้างหลักเพื่อนำเรดาร์ Multi-role Electronically Scanned Array (MESA) มาเข้าติดตั้ง.

แตกต่างจาก "rotodome" แบบหมุนของ E-3 Sentry เรดาร์ MESA ของ Northrop Grumman เป็นแผงคงที่ติดตั้งบนสันหลังด้านบนในแนวยาว ซึ่งให้การตรวจการณ์รอบทิศทาง 360 องศา.

ชุดเซนเซอร์นี้ช่วยให้ลูกเรือสามารถติดตามภัยคุกคามทางอากาศและทางทะเลพร้อมกันทั่วพื้นที่น่านฟ้ากว่า สี่ล้านตารางกิโลเมตร กระบวนการแปลงสภาพยังรวมถึง:

• การเสริมความแข็งแรงของโครงสร้าง: การเพิ่มความแข็งแรงให้กับตัวเครื่องเพื่อรองรับ "top hat" ของเรดาร์ขนาดใหญ่.
• การรวมระบบภารกิจ: ติดตั้งสถาปัตยกรรมคอมพิวเตอร์ขั้นสูงสำหรับการจัดการการรบแบบเรียลไทม์.
• การเชื่อมต่อระดับโลก: การผสานลิงก์ข้อมูลที่ปลอดภัยเพื่อให้สื่อสารร่วมกับเครื่องบินรบ F-35 และ F-22 ได้อย่างราบรื่น.

{{AD}}

ผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจและความสามารถในการทำงานร่วมกัน

นอกเหนือจากภายในโรงเก็บเครื่อง โปรแกรมนี้เป็นแรงขับเคลื่อนทางเศรษฐกิจที่สำคัญ.

กระทรวงกลาโหมยืนยันว่าสัญญาของกองทัพอากาศสหรัฐฯ จะฉีดเงินประมาณ £36 million เข้าสู่เศรษฐกิจสหราชอาณาจักรและสร้างตำแหน่งงานที่มีทักษะสูงใหม่ 150 ตำแหน่งในเบอร์มิงแฮม.

แรงงานกลุ่มนี้จะเข้าร่วมกับบุคลากร 130 คนที่มีอยู่ซึ่งทุ่มเทให้กับโครงการ Wedgetail ของ RAF อยู่แล้ว ซึ่งเครื่องบินลำแรกได้ถูกส่งมอบไปยัง RAF Lossiemouth เมื่อต้นเดือนนี้.

Healey ยังเน้นย้ำความหมายในวงกว้างโดยกล่าวเพิ่มเติมว่า 

“ข้อตกลงนี้เป็นการลงคะแนนไว้วางใจต่ออุตสาหกรรมป้องกันประเทศระดับโลกของสหราชอาณาจักร และเป็นการปฏิบัติตามคำมั่นที่ระบุไว้ในการทบทวนยุทธศาสตร์การป้องกันและกลยุทธ์อุตสาหกรรมป้องกันประเทศของเรา ทำให้เราปลอดภัยในประเทศและเข้มแข็งในต่างประเทศ.”

เมื่อกองทัพอากาศสหรัฐฯ ก้าวเข้าสู่ระยะ Engineering and Manufacturing Development (EMD) ต้นแบบสองลำที่แปลงสภาพในสหราชอาณาจักรนี้จะทำหน้าที่เป็นรากฐานทางเทคนิคสำหรับฝูงบินที่วางแผนไว้จำนวน 26 ลำ.

โดยการแชร์บรรพบุรุษการผลิตเดียวกัน สหรัฐฯ และสหราชอาณาจักรกำลังรับประกันว่า "ระบบดวงตาบนฟ้า" ของพวกเขาจะสามารถทำงานร่วมกันได้เต็มที่ ซึ่งเป็นความต้องการที่สำคัญสำหรับปฏิบัติการ NATO ในอนาคตทั่วทั้งมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือและภูมิภาคอินโด-แปซิฟิก.