یک تنش دیپلماتیک حساس بین ایالات متحده و ایرلند پس از تصمیم تعیین‌کننده‌ای از سوی وزارت حمل‌ونقل ایالات متحده (DOT) وارد دوره‌ای ظریفِ آرام‌سازی شده است. مقامات فدرال اعلام کرده‌اند که از 10 مارس 2026 اجرای اقدامات تلافی‌جویانه علیه حامل‌های ایرلندی به مدت 30 روز به تعویق افتاده است؛ اقدامی که تهدید می‌کرد تا اتصال‌های ترانس‌آتلانتیک را مختل کند.

این فرصت موقتی در پی شکایت رسمی ارائه‌شده توسط Airlines for America (A4A)، گروه لابی که نمایندهٔ شرکت‌های بزرگ هواپیمایی ایالات متحده از جمله American Airlines، Delta و United است، رخ داده است. این گروه مدعی است که سقف سالانهٔ ۳۲ میلیون مسافر در فرودگاه دوبلین (DUB)، که محدودیتی برنامه‌ریزی‌شده از سال ۲۰۰۷ است، توافق «آسمان‌های باز» را نقض می‌کند زیرا عملاً حقوق تاریخی اسلات شرکت‌های هواپیمایی آمریکایی را سلب و مانع رشد می‌شود.

{{AD}}

یک بازهٔ سی‌روزه برای دیپلماسی

تصمیم DOT به تأخیر انداختن تا دست‌کم 6 آوریل 2026 قبل از صدور دستوری تحت قانون رقابت منصفانه در حمل‌ونقل هوایی بین‌المللی (IATFCPA) به‌عنوان رویکردی استراتژیکِ «صبر کن ببین» تلقی می‌شود، در حالی که دولت ایرلند با سرعتی غیرمعمول در تلاش است تا قانون اضطراری را تصویب کند. در پروندهٔ رسمی خود، وزارت حمل‌ونقل آورده است:

«گفت‌وگوهای بین‌دولتی برای حل این موضوع و دیگر فعالیت‌های مهم مرتبط صورت گرفته و ادامه دارد. ما تصمیم گرفته‌ایم دوره‌ای را که موظف به اقدام در آن هستیم به مدت ۳۰ روز تمدید کنیم.»

اگر بن‌بست حل نشود، ایالات متحده به اقدامات متقابل شدیدی اشاره کرده است. این اقدامات می‌تواند شامل محدود یا تعلیق کردن حقوق Aer Lingus برای پرواز به فرودگاه‌های مقصد در ایالات متحده باشد؛ چشم‌اندازی که در بخش‌های گردشگری و کسب‌وکار ایرلند شوک ایجاد کرده است.

مسابقهٔ قانون‌گذاری در دوبلین

در حالی که واشنگتن آتش خود را نگه داشته است، دولت ایرلند با سرعتی غیرمعمول حرکت می‌کند. در 10 فوریهٔ 2026، کابینه اولویت تدوین لایحهٔ ظرفیت مسافر فرودگاه دوبلین 2026 را تصویب کرد. این قانون به‌منظور دور زدن مقامات برنامه‌ریزی محلی و دادن اختیار به وزیر حمل‌ونقل برای لغو سقف و تعیین فرودگاه به‌عنوان «زیرساخت حیاتی ملی» طراحی شده است.

Darragh O’Brien، وزیر حمل‌ونقل ایرلند، از این اقدام فوری دفاع کرد و اظهار داشت:

«این دولت به اهمیت راهبردی فرودگاه دوبلین به‌عنوان دروازهٔ اصلی بین‌المللی ما و نقش حیاتی آن در حمایت از رشد اقتصادی، اتصال و اشتغال در سراسر کشور واقف است.»

با وجود پیشرفت قانون‌گذاری، حامل‌های آمریکایی همچنان مردد هستند. A4A می‌گوید که در حالی که دوبلین در سال 2025 پذیرای 36.4 میلیون مسافر بوده است، عدم‌قطعیت جاری مانع از آن می‌شود که خطوط هوایی برنامه‌های زمستان 2026 و تابستان 2027 خود را نهایی کنند.

{{REC}}

Aer Lingus پاسخی داد

Aer Lingus، حامل هوایی که بیش از دیگران در معرض تحریم‌های آمریکا قرار دارد، دفاعیه‌ای قوی به DOT ارائه کرده است. در سندی به تاریخ 6 مارس 2026، حامل پرچم ایرلند درخواست‌های A4A را «اغراق‌آمیز» توصیف کرد. این ایرلاین اعلام کرد:

«اقدامات تلافی‌جویانه بی‌دلیل و غیرضروری باقی می‌مانند و نه‌تنها به Aer Lingus بلکه به شرکای ارزشمند آن در آمریکا آسیب خواهند زد.»

کارشناسان صنعت هشدار می‌دهند که این اختلاف به «نسخهٔ ایرلند از برگزیت» تبدیل شده است، و پت کنی از Emerald Airlines سقف مسافر را «بزرگ‌ترین عمل خودآسیب‌رسانی اقتصادی از زمان تأسیس کشور» خوانده است.

{{AD}}

عملیات‌های ترانس‌آتلانتیک متاثر

جدول زیر عملیات‌های اصلی ترانس‌آتلانتیک بین ایالات متحده و دوبلین را نشان می‌دهد که تا مهلت 6 آوریل در وضعیت «تعلیق نظارتی» به سر می‌برند.

مهلت روز سنت‌پاتریک

فشارها بر نخست‌وزیر میشائل مارتین افزایش یافته تا پیش از سفر به واشنگتن برای روز سنت‌پاتریک هفتهٔ آینده راه‌حلی ملموس ارائه دهد. مدیرعامل Ryanair، مایکل او لیری، علناً از دولت خواسته است تا پیش از سفر 17 مارس سقف را لغو کند تا از «شرمساری بین‌المللی» با ادارهٔ آمریکا جلوگیری شود.

با نزدیک‌شدن به مهلت 6 آوریل، دنیای هوانوردی منتظر است تا ببیند آیا ایرلند می‌تواند مانع برنامه‌ریزی ۱۹ سالهٔ خود را پیش از آنکه وزارت حمل‌ونقل ایالات متحده اقدام به اعمال تحریم‌ها کند، برچیند یا خیر.