یک تقابل دیپلماتیک و حقوقی حساس در حال به اوج رسیدن است، زیرا خطوط هوایی بزرگ ایالات متحده هشدار می‌دهند که سقف مسافری چنددهه‌ای در Dublin Airport (DUB) از یک اختلاف محلی برنامه‌ریزی به نقض کامل تعهدات معاهدات بین‌المللی تبدیل شده است. از تاریخ January 7, 2026، قدرتمندترین لابی صنعت، Airlines for America (A4A)، رسماً از U.S. Department of Transportation (DOT) درخواست دخالت کرده است و تهدیدی فوری برای مسیر حیاتی ترانس‌آتلانتیک را مطرح می‌کند.

در مرکز این بحران محدودیت سالانه 32 میلیون مسافر قرار دارد، شرطی که هنگام تصویب طرح برای Terminal 2 در 2007 وضع شد و منتقدان می‌گویند به «سقف زامبی» تبدیل شده که اتصال ایرلند را خفه می‌کند.

{{AD}}

نقض «آسمان‌های باز»

در یک تشدید قابل توجه که در January 6, 2026 ثبت شد، A4A که نماینده غول‌هایی از جمله American Airlines, Delta Air Lines, and United Airlines, است، هشدار داد که این سقف ناگزیر منجر به لغو «historic slots» خواهد شد. این گروه مدعی است که این اقدام نقض US-EU Air Transport Agreement است، که بهتر به عنوان Open Skies Agreement شناخته می‌شود و حق خطوط هوایی را برای پرواز مسیرها بر اساس تقاضای بازار به جای محدودیت‌های مصنوعی دولتی تضمین می‌کند.

«در صورت صدور رأی نامطلوب از CJEU، اعضای ما نگران‌اند که دولت ایرلند به طرح خود برای لغو historic slots در DUB ادامه دهد، که این کار در نقض مقررات اسلات‌های اتحادیه اروپا و US-EU ATA خواهد بود»، A4A در شکایت خود اعلام کرد.

این انجمن همچنین استدلال کرد که از دست رفتن اسلات‌ها «به‌طور نامتناسب و تبعیض‌آمیز بر حامل‌های آمریکایی تأثیر خواهد گذاشت»، و اشاره کرد که در حالی که حامل‌های اروپایی ممکن است برای حفظ اسلات‌های پرسود بلندبرد، پروازهای منطقه‌ای کوتاه‌برد را فدا کنند، حامل‌های آمریکایی چنین امکانی ندارند و کل عملیاتشان در ایرلند را در معرض خطر قرار می‌دهد.

تعلیق قضایی و بن‌بست

در حالی که Irish Aviation Authority (IAA) پس از یک تعلیق مهم صادره از سوی High Court، این سقف را در پارامترهای هماهنگی برای فصل Summer 2026 نادیده گرفته است، پایه‌های حقوقی همچنان لرزان باقی مانده‌اند. پرونده به Court of Justice of the European Union (CJEU) ارجاع شده و انتظار می‌رود حکم آن در اواخر امسال صادر شود.

در این فاصله، رهبری سیاسی ایرلند با تنش‌های داخلی مواجه است. Transport Minister Darragh O’Brien تمایل خود را برای حذف سقف از طریق قانون اضطراری نشان داده، اما گزارش‌های January 5th حاکی از «مقاومت» قابل‌توجهی از سوی مقامات ارشد دولتی است که نگران دعاوی زیست‌محیطی و سهمیه‌های نویز هستند.

Michael O’Leary، مدیرعامل Ryanair، در ارزیابی خود در January 6 به‌طور مشخص رک بود و Taoiseach Micheál Martin را برای تأخیر مورد انتقاد قرار داد:

«وقت آن است که Micheál Martin دست از گردش (touring) بردارد و شروع به عمل کند، و نقطه شروع خوب این است که سقف غیرقانونی Dublin Airport را قبل از پایان January 2026 لغو کنند.»

{{AD}}

ظرفیت ترانس‌آتلانتیک در خطر

Dublin نقش یک دروازه حیاتی برای سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی ایالات متحده را ایفا می‌کند، به‌طوری که غول‌های فناوری مانند Google, Apple, and Microsoft تقریباً یک‌سوم درآمد مالیاتی شرکتی ایرلند را تشکیل می‌دهند. «محدودیت مصنوعی» کنونی تنها گردشگری را تهدید نمی‌کند، بلکه ستون فقرات لجستیکی این بنگاه‌های جهانی را نیز هدف قرار می‌دهد.

پروفایل ریسک ترانس‌آتلانتیک (چشم‌انداز Summer 2026)

{{REC}}

هزینه عمیق سکون

فراتر از ترازنامه‌ها، این بن‌بست تنش فزاینده‌ای در هوانوردی مدرن را نشان می‌دهد: تضاد میان میراث زیرساختی و سرنوشت اقتصادی. ایرلند، کشوری جزیره‌ای که به‌طور منحصربه‌فردی به سفر هوایی وابسته است، اکنون «پل جهانی» خود به ایالات متحده را که یک قاعده برنامه‌ریزی نوشته‌شده در دوران پیش از همه‌گیری و پیش از دیجیتال آن را تهدید می‌کند، در معرض خطر می‌بیند.

اگر DOT تصمیم به مقابله اتخاذ کند، صنعت ممکن است شاهد اعمال محدودیت‌های متقابل علیه حامل‌های ایرلندی در ایالات متحده باشد و بدین ترتیب یک اختلاف محلی برنامه‌ریزی به یک جنگ تجاری ترانس‌آتلانتیک تبدیل شود. برای 34 میلیون مسافر که انتظار می‌رود امسال از طریق Dublin تردد کنند، «سقف زامبی» دیگر یک یادداشت بوروکراتیک نیست؛ بلکه مانعی در برابر جهان است.