آتلانتا، جورجیا – لحظه‌ای که یک ماشین ۱۵۰ تنی از ظرافت پرواز به اصطکاک زمین انتقال می‌یابد، قوانین فیزیک شکننده‌ای دارد. در شامگاه ۶ ژانویه ۲۰۲۶ این انتقال برای پرواز LATAM Airlines Peru شماره LA2482 به‌شدت خشونت‌آمیز شد. هنگام فرود در فرودگاه بین‌المللی هارتسفیلد-جکسون آتلانتا (ATL)، Boeing 767-300ER دچار خرابی فاجعه‌بار در کل مجموعه چرخ‌های اصلی خود شد و هر هشت لاستیک اصلی را در بارشی از لاستیک و جرقه منفجر کرد.

هواپیما، یک Boeing 767-316(ER) با ثبت شماره CC-CXF، تازه یک سفر تقریباً هفت‌ساعته از لیما، پرو را به پایان رسانده بود. آنچه به‌عنوان یک فرود معمولی به بزرگ‌ترین هاب هوانوردی جهان آغاز شده بود، با از کار افتادن پهن‌پیکر روی Runway 26R پایان یافت و چرخ‌های آن بر لاشه‌های پاره‌شده لاستیک تقویت‌شده قرار داشت.

{{AD}}

«نوارهای لرزان بی‌پایان»

این حادثه تقریباً در ساعت 7:38 PM EST رخ داد. شاهدان و مسافران فرود را «به‌طور غیرمعمولی محکم» توصیف کردند که بلافاصله پس از آن مجموعه‌ای از ارتعاشات و صدا به‌سراغ مسافران آمد. نیروی وارد شده چنان بود که از طریق پوسته کابین منتقل شد، قطعات داخلی را جا‌به‌جا کرد و دست‌کم درِ یک سرویس بهداشتی را از لولا جدا کرد.

طبق گزارش‌های اولیه از سازمان فدرال هوانوردی (FAA):

«چندین لاستیک در چرخ‌های اصلی هواپیما ترکید، هرچند خدمه پروازی کنترل را حفظ کردند و هواپیما را بدون حادثه بیشتر روی باند متوقف کردند.»

برای کسانی که داخل کابین بودند، توصیف فنی کمکی به منتقل کردن تجربه حسی نکرد. همان‌طور که در گزارش‌های اولیه مسافران آمده است:

«فرود هواپیما بسیار شدید توصیف شد، به‌طوری‌که مسافران از لرزش‌های شدید و احساسی شبیه به «نوارهای لرزشی بی‌پایان» یا «انفجار صوتی» خبر دادند.»

پاسخ اضطراری و تخلیه از باند

واحدهای آتش‌نشانی و نجات فرودگاه آتلانتا (ARFF) ظرف چند دقیقه در محل حاضر شدند و این جت متوقف‌شده را میان ابرهای دود ناشی از فن‌های خنک‌کننده ترمز داغ و فلز سوخته از اصطکاک ملاقات کردند. اگرچه آتش‌سوزی بدنه وجود نداشت، خطر شعله‌ور شدن ثانویه از بقایای «نیمه‌ذوب شده» لاستیک‌ها ایجاب می‌کرد که هواپیما در همان محل ایمن‌سازی شود.

در نمایشی برجسته از پروتکل‌های ایمنی مدرن، تمام ۲۰۰+ مسافر و خدمه با استفاده از پلکان متحرک مستقیماً به باند تخلیه و سپس با اتوبوس به ترمینال بین‌المللی منتقل شدند. معجزه‌آسا، با وجود نیروی g «شدید» و خسارت به کابین، هیچ‌کس زخمی گزارش نشد.

{{REC}}

نمایه عملیات

جدول زیر جزئیات پروازی را که در حادثه ۶ ژانویه درگیر بود نشان می‌دهد. به‌دلیل ادامه تحقیقات و از کار افتادن CC-CXF، پروازهای بازگشت به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای تحت تاثیر قرار گرفته‌اند.

{{AD}}

یکپارچگی بدنه و «چروکیدگی»

تا صبح ۷ ژانویه ۲۰۲۶، تیم‌های فنی FAA و LATAM بازرسی‌های عمیق هواپیما را آغاز کرده‌اند. بررسی‌ها صرفاً بر لاستیک‌ها متمرکز نیست، بلکه احتمال چروکیدگی ساختاری نیز مدنظر است؛ پدیده‌ای که در آن نیروی شدید یک فرود سخت ممکن است پوست خارجی یا رشته‌های داخلی هواپیما را دگرگون کند.

گزارش‌های اولیه از کابین خلبان حاکی است که احتمالاً خدمه در حال مدیریت یک «اختلاف در نشانگرهای فرودچرخ» پیش از لمس زمین بوده‌اند، به‌ویژه در مورد مجموعه چرخ سمت راست. بررسی‌کنندگان اکنون ضبط‌کننده دیجیتال اطلاعات پروازی (DFDR) را بررسی خواهند کرد تا مشخص شود آیا خرابی مکانیکی در سیستم ضدقفل ترمز یا یک «فرود سخت» آیرودینامیکی محرک اصلی این شکست هشت‌گانه بوده است یا خیر.

باند برای چندین ساعت بسته ماند و موجی از تأخیرها را در هاب آتلانتا به‌وجود آورد، یادآوری اینکه چگونه شبکه‌های پیچیده و پیشرفته‌ی حمل‌ونقل جهان می‌توانند با چند اینچ لاستیک معیوب به زانو درآیند.