واشنگتن – در یک محکومیت تند نسبت به نظارت فدرال و طراحی فضای هوایی، هیئت ملی ایمنی ترابری (NTSB) رسماً اداره هوانوردی فدرال (FAA) را به‌عنوان عامل اصلی برخورد هوایی فاجعه‌بار در نزدیکی فرودگاه ملی رونالد ریگان واشنگتن (DCA) معرفی کرد.

گزارش نهایی که در جلسهٔ علنی هیئت در سه‌شنبه، 27 ژانویهٔ 2026 تصویب شد، نتیجه‌گیری می‌کند که تراژدی 29 ژانویهٔ 2025 که 67 نفر را به کام مرگ کشاند، نتیجهٔ مستقیم «شکست‌های عمیق و بنیادیِ سیستمیک» بوده است که بیش از یک دهه بی‌پاسخ مانده بودند.

{{AD}}

علت محتمل

تحقیقات پیرامون برخورد بین PSA Airlines Flight 5342 (یک CRJ700) و یک بالگرد U.S. Army UH-60 Black Hawk (با کال‌ساین PAT25) روی نزدیکی Washington Route 4 به مسیر ورود تجاری به سمت Runway 33 متمرکز بود.

هیئت دریافت که در زمان وقوع حادثه، بالگرد تنها تا فاصله‌ای معادل 75 فوت به صورت عمودی از هواپیمای نزولی فاصله داشت. NTSB رسماً علت محتمل را چنین تعیین کرد:

«قرار دادن مسیر بالگرد توسط FAA در نزدیکی یک مسیر ورود به باند، عدم بازبینی و ارزیابی منظم مسیرهای بالگرد و داده‌های در دسترس، و عدم اقدام نسبت به توصیه‌ها برای کاهش خطر برخورد هوایی در نزدیکی Ronald Reagan Washington National Airport.»

مطالعه بیشتر: https://aeroxplorer.com/articles/us-government-admits-liability-in-fatal-midair-collision.php

مفهوم "See and Avoid" زیر سوال رفت

یکی از موضوعات محوری گزارش 2026، شکست مفهوم «see and avoid» در فضای هواییِ پرتراکم و پیچیده است. NTSB تاکید کرد که کنترل‌کنندگان ترافیک هوایی بیش از حد بر شناسایی بصری خدمهٔ پرواز برای تشخیص تداخلات ترافیکی تکیه کرده‌اند، حتی زمانی که هشدارهای فنی در دسترس بوده است.

«آنچه ما به عنوان خطای انسانی می‌نامیم، در واقع آخرین رخداد در زنجیره‌ای از شکست‌های سیستمیک است،» گفت رئیس NTSB، Jennifer Homendy. «اتکا بیش از حد سیستم کنترل ترافیک هوایی به تفکیک بصری برای تسهیل جریان کارآمد ترافیک، بدون توجه به محدودیت‌های مفهوم ‘see and avoid’، مخاطره‌ای غیرقابل تحمل ایجاد کرده است.»

تحقیق نشان داد که کنترل‌گر برج DCA که با حجم کاریِ 12 فروند هواپیما در یک بازهٔ زمانیِ دو دقیقه‌ای مواجه بود، حتی پس از ظاهر شدن هشدار تداخل روی رادار وقتی هواپیماها هنوز در فاصلهٔ 1.6 miles از هم بودند، از صدور هشدار ایمنی حیاتی خودداری کرد.

نتایج کلیدی و کاستی‌های سیستمیک

گزارش چندین عامل موثر را شناسایی کرد که باعث چیده شدن مدل «پنیر سوئیسی» در علت‌یابی حادثه شد:

کاهش سطح برج: تصمیم FAA در 2018 برای کاهش سطح برج DCA از Level 10 به Level 9 به‌خاطر عدم توجه به پیچیدگی واقعی ترافیک ترکیبی بالگرد و هواپیمای ثابت‌بال مورد انتقاد قرار گرفت.

اشباع وظایف: مشخص شد کنترل‌کنندگان «غرق در کار» بوده‌اند و مواضع کنترلی‌ای که باید جدا می‌ماندند با هم ترکیب شده‌اند، با توجه به حجم ترافیک.

نواقص تجهیزات: در حالی که جت منطقه‌ای به ADS-B In مجهز نبود، بالگرد ارتش هم به‌طور پیوسته موقعیت خود را پخش نمی‌کرد که آگاهی موقعیتی کنترل‌گر را بیش‌تر تضعیف کرد.

{{REC}}

48 توصیه برای اصلاح

برای جلوگیری از تکرار، NTSB 48 توصیهٔ ایمنی جدید صادر کرده که مخاطب آن‌ها FAA، ارتش ایالات متحده و وزارت حمل‌ونقل است. این توصیه‌ها شامل موارد زیر است:

بازطراحی اجباری مسیرها: ممنوعیت دائم ترافیک بالگردهای غیرضروری در Route 4 زمانی که باندهای Runway 15 یا 33 در حال استفاده هستند.

حذف تفکیک بصری: ممنوع کردن استفاده از تفکیک بصری اعمال‌شده توسط خلبان تا فاصلهٔ 5 مایل دریایی از DCA.

الزامات ADS-B: رسمی‌سازی توافق‌ها برای الزام هواگردهای نظامی به پخش ADS-B Out هنگام عملیات در National Capital Region.

بازنگری در نیروی انسانی: افزایش نظارت و سطح کارکنان در برج DCA تا با پیچیدگی عملیاتی واقعی آن مطابقت یابد.

{{AD}}

واکنش خانواده‌ها

جلسه با حضور خانواده‌های داغ‌دیده، از جمله خانواده‌های 28 عضو جامعهٔ اسکیت روی یخ که در تصادف جان باختند، برگزار شد. بیرون از اتاق جلسه، احساس عمومی، خیانت از سوی سیستم نظارتی بود.

«بی‌توجهی به رفع چیزهایی که باید رفع می‌شد، برادر من و 66 نفر دیگر را کشت،» یکی از بستگان گفت. Doug Lane که همسر و پسرش را در این فاجعه از دست داد، افزود، «100٪، احساس می‌کنم FAA به من و خانواده‌ام خیانت کرده است.»

FAA در حال حاضر شروع به اجرای برخی تغییرات کرده، از جمله یک قانون نهایی موقت منتشرشده در 23 ژانویهٔ 2026 که محدودیت‌های پروازی دائمی در راهروی رودخانهٔ Potomac را رسمی می‌کند. با این حال، NTSB همچنان متمرکز است بر اطمینان از اینکه این «محافظ‌های سیستمیک» دیگر هرگز تحت فشارهای اداری یا سیاسی دور زده نشوند.